عرش عطش

هوالمحبوب
تو هر لحظه ای در کنار منی
دوای غم بی شمار منی
فقط سهله و جمکران نیستی
تو هر لحظه ای در جوار منی
زمین در فراغت چه شبگیر شد
چراغ شب سوگوار منی
هوای دو چشمت شده گریه ناک
گمانم که تو غصه دار منی
زمستان فراگیر شد نازنین
تو یوسف ترین، نوبهار منی
منم منتظر در رهت یا که نه!
تو هر لحظه در انتظار منی
نه من انتظار تو را می کشم
تو در هر نفس بیقرار منی...
دو چشم پر از اشک داری بگو
مگر بازهم غصه دار منی؟