عرش عطش

وقتی که در کشاکش طوفان اشک و آه

"کوه از کمر شکست"

یکباره دشت

از زلال دست تو پر شد!

گلبرگ های کوچک یاس اما

اشک ریز و عطش ناک

از نیامدنت پژمردند

از بی بارانی مردند...