عرش عطش

هوالعلی العظیم

من از قبیله ی هابیلم

نی از تبار تباهی ها

من از حوالی خورشیدم

من از حوالی سیناها

مسیح و عیسی و ابراهیم

هلا! سلام ای انسان ها

 من از ابوذر و سلمانم

من از تبار مسلمان ها

من از غدیر وضو دارم

چه حاجتم به تیمم ها

پر از ترانه ی بی باکی

چه حاجتم به ترنم ها

من از حسین خبر دارم

من از سیاهی طوفان ها

من از شراب عطش سرمست

کجاست راه نیستان ها

تو شیخ قافله ی خود باش

تو آی حاجی مرجان ها

به خون سرخ کنم احرام

نی از حراجی قرآن ها!

هوالحق
من یار مه و سالم

از هجر تو بد حالم

بیگانه نی ام ساقی

سهم من دیوانه

کن یک دو سه پیمانه!

رنجور غریبستان

می ده، غم دل بستان

من مرده ی بی دردم

بینی بدن سردم

ای عالم فرزانه

سهم من بی خانه

کن یک دو سه پیمانه!

سرگشته و حیرانم

پیوسته شبان و روز

من سر به گریبانم

زاری نکنی بر من؟!

بین حال نزارم را

وین خاک مزارم را

بین موی پریشانم

ای حاکم این خانه

سهم من بی دانه

کن یک دوسه پیمانه!

شهد لب تو شکر

کنج دهنت شیرین

فرهاد کنم مجنون

از عشق تو من شیرین

ای ماه غریبانه

سهم دل غمخانه

کن یک دو سه پیمانه!

شوریدگی ام پنهان

شرمندگی ام پیدا

ای ماه جهان آرا

کنج لب یک بیمار

آسیمه سر و تبدار

کنج لب یک غمخوار

شاخ گلکی بنشان

ای صاحب کاشانه

سهم من مستانه

کن یک دوسه پیمانه!

تنها نه منم این سان

از خم غدیر تو

از سایه ی پیر تو

سرمست و غزلخوانند

فرخنده و خندانند

حیران و هراسانند

هرکس نظری دارد

آری همه ی انسان!

ای ساقی خمخانه

ای شاهد سامانه

سهم من بیگانه

سهم من دیوانه

کن یک دو سه پیمانه!

هوالحی
دو کلمه برای یک نفر
کسی که این روزها همه منتظر آمدنش هستیم                                                                    کسی منتظر  انتظار ماست

یلدای بلندیست

عزیزم           

           شب دوریت

بلوای قشنگیست

                       عزیزم

 به سحوریت...