قاف مثل قیصر
هواللطیف
"مثل چشمه مثل رود" رفتی و رسیدی و رها شدی! دردهات مثل درد مردم زمانه بود گرچه مثل دردهای ما نبود! روزگار امان نداد فرصتی به ما دو تن نداد فرصتی برای ما شدن نداد مثل آینه، تو مثل آب ناگهان صاف و ساده رفتی و ز سایه های این زمین رها شدی از غبارهای این زمان جدا شدی!
جنگ شد، تو قیصر غزل شدی! قطره قطره آب رفتی و عسل شدی ذره ذره زخم خوردی و ترانه گفتی و صدا شدی لحظه لحظه همنشین آیه ها شدی یک به یک، نفرنفر با تمام بچه ها تو ما شدی!!
قاف عشق بود و نام نازنین تو قله های عشق را قدم قدم مشق های درد را ورق ورق اشک های سرد را طبق طبق طی نمودی و نوشتی و چشیدی و شبیه عاشقانه ها شدی!!